هما فرجاد، برجسته ترین معمار زن ایرانی

به گزارش عصر سازه، هما فرجادی، در تهران به دنیا آمده است. پس از پایان تحصیلات متوسطه، با گرایشی که به معماری می یابد،به دانشگاه تهران می رود تا در دانشکده هنرهای زیبا، معماری تحصیل کند. فرجادی در سال ۱۳۵۶ با رتبه عالی از دانشکده معماری دانشگاه تهران فارغ التحصیل شده و بی درنگ برای ادامه تحصیل به انگلستان عزیمت می کند تا در مدرسه مهم معماری لندن یعنی AA به ادامه تحصیل بپردازد.

او در سال ۱۳۵۸ دوره معماری در دانشکده AA را به پایان رسانده است. و در سال ۱۳۶۰ نیز در ادامه تحصیلات خود یک دوره تحقیقاتی را در رشته تاریخ معماری در دانشکده هنر دانشگاه اسکس گذرانده است. این دوران، دوران پیوند کاری او با محسن مصطفوی معمار برجسته ایرانی و مدیر اسبق مدرسه AA و مدیر فعلی دانشگاه کرونل آمریکاست.

هما فرجادی در طول فعالیت حرفه ای خود تا سال ۱۹۹۴مدیر دفتر معماری فرجادی- مصطفوی بوده و پس از آن به عنوان مدیر دفتر شخصی خود به نام فرجادی به کار طراحی پرداخته است. برخی از طرح ها و کارهای ساخته شده او در مسابقات بین المللی به رتبه های بالا دست یافته اند. هما فرجادی از جمله معماران برجسته و معروف ایرانی به شمار می آید که در ۳۰ سال گذشته کارها و فعالیت های گسترده و ارزنده ای را در زمینه معماری به انجام رسانیده است.

فرجادی رئیس دفتر معماری فرجادی در لندن و استاد به کارگیری معماری در دانشگاه پنسیلوانیا است. او در این سال ها محقق مدعو دانشگاه پنسیلوانیا بوده،درسال های ۸۷-۱۹۸۴ دانشیار معماری دانشگاه پنسیلوانیا شده و دردانشگاه ییل ۸۹-،۱۹۸۷ مدرسه عالی طراحی، دانشگاه هاروارد۹۵ -،۱۹۹۲ دانشگاه ادینبرگ ۹۷-،۱۹۸۹ دانشگاه های پنسیلوانیا و نورنبرگ در آلمان ۹۹-،۱۹۹۷ دانشگاه کلمبیا پائیز ۱۹۹۹ و. . . درس معماری داده است.

به خاطر طرح هایی که دفترفرجادی در انگلستان، آمریکا و آسیا انجام داده بود، شرکت او موفق به دریافت جایزه های متعدد بین المللی شد که کسب این جوایز در سطح بین المللی نیز حائز اهمیت است. از جمله در سال ۱۹۹۷ جایزه اول را برای سالن تئاترHackney Empire در لندن به دست آورده ؛ شمای کلی این طرح که مربوط به نوسازی تئاتر متچم (یک بنای درجه دو) می شود، شامل بازسازی صحنه و ملزومات پشت صحنه و همچنین ساخت بناهای جدیدی در سایت های مجاور است.

این بنا های جدید دو صحنه را فراهم می آورند که یکی تئاتر جدید است با ظرفیت ۲۰۰ صندلی و دیگری صحنه تمرین به انضمام بخش تحصیلی و مدیریت و فضاهای عمومی. این طرح با تماس و همکاری نزدیک با مدیریت هنری و اعضای بورد تحصیلی مجموعه توسعه پیدا کرد و در کمیسیون هنرهای زیبا و میراث انگلستان به نمایش گذاشته شد و مورد توجه قرار گرفت و سپس در بنیاد معماری لندن در معرض تماشا قرار گرفت و در نهایت، ماه مه سال ۱۹۹۷ طرح را در یک مسابقه بزرگ بین المللی از آن خود کرد.

همچنین در مسابقه طراحی یک مرکز تفریحی _ اداری، سکونتگاهی در لندن به نامHornsy Road Tower Theatre development مقام اول را در سال ۲۰۰۱ کسب کرده است. فرجادی در مسابقه ایستگاه قطار آلیشان Alishan mountain train station در تایوان (۲۰۰۳) نیز جزو ۳ فینالیست بود. این طرح شامل طراحی مجدد و استراتژیک خط آهن کوه آلیشان می شود که به مثابه یک اتفاق تکنولوژیک در دل این کوه تجربه شد. این طرح فارغ از این استراتژی کلی به انبوهی از طراحی های جزئی برای دو ایستگاهی که در مسیر این خط آهن قرار دارند، نیاز داشت؛ یعنی ایستگاه های فنکیهو و اروانپین.

ایستگاه قطار آلیشان

فرجادی می گوید :«برای طرح آلیشان ما بر این باور بودیم که باید امکانات آن از یک استانده بحرانی تبعیت بکند تا در نهایت قادر باشد توریست ها و جهانگردان بین المللی را به آنجا بکشاند. یعنی بتواند تعداد آنها را به رقمی که دولت تایوان برای سال ۲۰۰۸ پیش بینی کرده است برساند. بدین ترتیب ایستگاه ها نباید تنها از مجموعه ای از علامت های راهنما ساخته می شدند و در نظر گرفتن امکانات رفاهی و تفریحی در اطراف ایستگاه ها و همچنین برای جماعات محلی الزامی می نمود.

در ضمن صرف توسعه خط آهن و ساخت دو ایستگاه جدید به قدر کافی نیاز به توجه و محاسبه داشت چون بدون این دو ایستگاه هم میان دو نقطه مبدا و مقصد تراکم مسافران به چشم می خورد. در هر حال طرح می بایست در کلیت خود بتواند، تا تعداد توریست ها و امکاناتی را که در اختیار آنها می گذارد، در تمامی فصول بالا و پائین گردشگری حفظ نماید.

با توجه به تمامی این موارد پاسخ راهبردی ما به این مسأله مهیا کردن برنامه های جدید بوم -فرهنگیو خود-باز تولیدکننده ای بود که می باید در اطراف ایستگاه ها اجرا و یا به عبارت بهتر کاشته می شدند . هدف ما از این امکانات هایبریدی بوم – فرهنگی تبدیل کردن ایستگاه ها به مکانی برای تعامل میان ساکنان محلی و جهانگردان بود. eco-cultural

هر طرح متناسب با شمار گردشگران رشد خواهد کرد و از این سو در ایستگاه های بزرگ تری همچون شیوشیلیائو و فنکیهو شماری موزه برای معرفی ویژگی های فرهنگی و تاریخی و تکنولوژیک در نظر گرفتیم که هم اطلاعاتی در اختیار جهانگردان بگذارد و هم تلویحا به غرور افراد محلی کمک کند.»

در مسابقه طراحی میدان شهری کی لانگKeeling urban plaza در تایوان (۲۰۰۴) نیز هما فرجادی مقام دوم را به دست آورده است. این طرح در واقع یک طرح جامع شهری است که به فضاهای عمومی و مسیر عبور پیاده رو ها از بندر به درون شهر را سامان می بخشد . از نقطه نظر چشم انداز این طرح منظری جدیدی را از شهر می آفریند که از سمت دریا قابل رؤیت خواهد بود یعنی برای کشتی هایی که خود را به ساحل می رسانند

از دیگر طرح های ساخته شده او فروشگاه «لوئیز ووئیتون» Louis Vuitton در توکیو در سال ۲۰۰۳ است که در مجلات معماری معروف بازتاب خوبی داشته است. طراحی های دیگر او هم در بسیاری از مجلات معروف جهان معرفی شده اند.